गजल २

​तिम्रो चाख लाग्दा लाग्दै, मात लाग्यो।

आफू असल हुदा हुँदै बात लाग्यो।।
भविस्य अन्धकार थियो र छ, अझै पनि,

तिमी पाउँदा ज्योतिषी बा भन्थे, साढे सात लाग्यो।

पर्खाइमा थिए, तिम्रो पहिलो स्पर्शको,

बोल्ने सुर कस्दा कस्दै रात लाग्यो।

मन खाएको जुत्ताको, मोलमोलाइ हुँदै थियो,

साना-ठुला, रङ्गिबिरङ्गी, जुत्ताहरुको थात लाग्यो।

म आग्राको कुरा गर्छु, उ घाग्राको,

बुझ्दै जादा बैशको एक चाहात लाग्यो।

क्रमाङ्क पहिलो भन्थिन सधै, उनी उत्तरमा,

तेह्रको वास्तविक्ताले अपुर्णिय घात लाग्यो।

बेहुली भित्राउने तालमेल मिलाउदै गर्दा,

नीफोलीलाई फेरि, अर्को पनि, पात लाग्यो।।

©प्रो नीफोली

१३मार्घ, ०७३

इटहरी, बज्राह

गजल १

​छोरो गजलमा झुल्की सको, बाउलाइ थाहा छैन।

बुहारी खोज्दै हिडि सको, माउलाइ थाहा छैन।
काली भगाउने दाउपेच बुन्दै छु नसकेर-

आसामी छोरीको साउलाई थाहा छैन।

बिग्रीने-बिगार्ने सामान्य हो बैसमा-

म बोको भएको, गाउलाइ थाहा छैन।।
©प्रो नीफोली

22nd Jan, 073

मार्ग ९, ०७३

अदृश्य पथ

पात्र: A र B

A~~

आजसम्म तपाईं अरुकै पछि लाग्नु भो,

१२७औँ दिवससम्म, तपाईं र तपाईं जस्ता-

मज्दुर दाजुभाइले के पाउनु भो?

आउनुस, 

हामीलाई साथ दिनुस,

अबको क्रान्ति हामिले-

तपाईंहरुकै लागि गर्ने हो।
 B~~

आशाका किरण छर्छौ तिमी,

फेरि पनि,

आशाका किरण छर्छन उनी,

खै! कहिले हो तिम्लाइ पुग्नी,

अनि,

हाम्रो पालो आउनु¿¿

​A~~

हामीलाई पुगिसक्यो हजुर,

अब, खोज्दै छौँ तपाईकै लागि खजुर,

जंगल भागी भागी,

आफ्नै टाउकाको मोल सुनी सुनी,

कति लड्यौँ हामी तपाईंकै लागि,

कति बगेउ हामी तपाईकै लागि।
B~~

हो!

टाउकाको मोल थियो तिम्रो,

तेसैको परिपुर्ति गर्दैछौ-

चुसी रगत पसिना हाम्रो,

अब के पो बाकी रहयो-

हामीले दिन,

हातमा न बैँस छ, न जीवन।
युवा काल लाग्दा लाग्दै,

तिम्रौ लागि लड्दा लड्दै,

कति साथी सहिद भए-

नया नेपालको गाथा गाउदा गाउदै।
आखिरमा,

चिल्ला गाडी पाएउ तिम्ले,

बेदना बाहेक के नै पायौं र हाम्ले।

तेसैले,

मन मरि गो,

तिम्रा कुरा यी छडिदेउ भो,

बढ्ने छौँ अब हामी, हाम्रै कर्मले,

चुम्ने छौँ शिखर हाम्रै पौरखले,

जित्ने छौ हामी, हाम्रै बिरताले।

हाम्रै बिरताले।।

-*-*-*

©proneefoli

प्रो नीफोली

29th April, 016

Itahari, Bazhara

यस्तो भो’ जीवन

तिमी बिना…

खाली गुर्खा बोतल जस्तो भो जीवन……
कथा अतिरञ्जित नबनाइयोस्…

जुलिएट बिनाको मदन जस्तो भो जीवन……

बेथा राजनीतिकरण नगरियोस्…

सिंहासन बिनाको राजा जस्तो भो जीवन……
सम्बन्ध उस्तै नरहने र’छ…

चुसिएको खोया जस्तो भो जीवन……

समय एकनासे नहुने र’छ…

लुडोको गेडा जस्तो भो जीवन……
पशुपतिमा कोला बेचिदो र’छ…

माहाभारतका पिताम्महको जस्तो भो जीवन……

रानी महल एकलै बाच्दो र’छ…

कान्तिपुरको हनुमान ढोका जस्तो भो जीवन……
देश्द्रोही-दलाल राजनेता हुदो र’छ…

इतिहासका पृथ्वीनारायणको जस्तो भो जीवन……

काग बाच्दो र’छ…

मन्त्रालयको कुर्सी जस्तो भो जीवन……
कुम मजाले नै चल्दो र’छ…

भुन्टेका बा’को जस्तो भो जीवन……

कृष्णको जीवन नि पुजिदो र’छ…

द्रौपदीका युधिष्ठिरको जस्तो भो जीवन……
१५भाद्र, ०७३

©प्रो नीफोली

बज्राह इटहरी 

गजल मन

यी फारसी साहित्यकारलाई पिट्छु कि क्या हो,
गजल उत्पादन गर्ने मुन्छेलाई चुट्छु कि क्या हो।

लेख्नै गाह्रो लागे पनि-
प्रयास गरेमा, सफल हुन्छु कि क्या हो।

निरन्तर लागेमा, साहित्यको यो आयाममा,
आफ्नो नाउ अटाउन सक्छु कि क्या हो।

एउटा बिग्रेको गाजुलबाट पाठ सिक्दै,
काबिलियत हुन्छु कि क्या हो।

यी यति लेखेर पोस्टे पछि,
गजल प्रेमिको मन जित्छु कि क्या हो।

©प्रो
#२९बैशाख०७३

कायाकल्प‬

चिसो मौसमको आभास हुदै छ यहाँ,
तिम्रै सामीप्यको अभाव खड्कदौ छ यहाँ।

मरि लानु के छ र भन्नेहरू बाटै,
दरिद्रता, सन्ताप, विह्वल देखिदै छ यहाँ।

रगतका होलि खेलेरै, त्यो पुगेकाहरु बाटै,
शान्तिका रामनाम जपिदै छ यहाँ।

बुद्ध देखाएर बिदेशी थर्काउनेले नै,
बन्दुक देखाएर जनता फकाउदै छ यहाँ।

परदेशको इशारामा चल्नेहरु बाटै,
परस्तको ट्याग झुन्डाइदै छ यहाँ।

©प्रो
‪#‎२८बैशाख०७३‬

तपाईलाई के चाहियो???

तपाईलाई के चाहियो?

बन्द चाहिए कार्यकर्ता फकाउनु।

तेलमा खेल चाहिए आयल निगम धाउनु

कागजमा सजिएको कानुन खोज्दै, अदालत पस्नु।

भ्रष्ट नेता चाहिए, पाँच तारे होटल धाउनु।

असक्षम सरकारको मुख ताक्ने जनता चाहिए, गाउँ धाउनु।

तस्कर, दलाल र अपराधी चाहिए,संसद भवन छिर्नु।

स्वार्थी व्यक्तीको खाचो परे, समाजिक क्षेत्र भित्र खोज्नु।

भद्र र भलाद्मी हेर्न, बिदेशीएका नेपाली भेट्नु।

चिल्ला र चिप्ला गाडी हेर्न, बालुवाटार र सिंहदरबार वरिपरि घरजम गर्नु।

अस्तव्यस्त राज्य संचालन हेर्न, नेपाल धाउनु।

©Pro

बि.सं. २०६९ जेष्ठ ८ गते लिखित।।